Artykuły

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z najświeższymi artykułami dotyczącymi bieżących zmian w przepisach podatkowych i najistotniejszych wyroków sądowych i interpretacji podatkowych.

Więcej artykułów na stronie:

www.dbopolska.pl

 

Zapraszamy również na fanpage Kancelarii DBO Polska

 


19 lipca 2021 r.

IP BOX- jak bezpiecznie stosować 5% stawkę podatku dochodowego

Ulga IP BOX weszła w życie 1 stycznia 2019 r. Oznacza to, że rozliczenie podatkowe za 2020 r. było dopiero drugim spotkaniem podatników z kwestią ustalania dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. IP BOX pozwala na skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku dochodowego w wysokości 5%, więc jest bardzo kuszącym rozwiązaniem. Przy jej stosowaniu należy jednak zachować ostrożność.

Kto może skorzystać z ulgi?

Ulga IP BOX przeznaczona jest dla podatników prowadzących działalność badawczo-rozwojową opodatkowanych podatkiem PIT I CIT (czyli m.in. osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, wspólnicy spółki cywilnej, spółki jawnej oraz osoby prawne) osiągających dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest:

  • Patent,
  • Prawo ochronne na wzór użytkowy,
  • Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
  • Prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
  • Dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
  • Prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
  • Wyłączne prawo hodowcy do ochrony wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany, a także do zarobkowego korzystania z niej (jest o nim mowa w ustawie z 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin; tekst jedn. Dz.U z 2018 r., poz. 432 ze zm.),
  • Autorskie prawo do programu komputerowego.

Prawo to powinno zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności B+R.

Z ulgi może zatem skorzystać na przykład programista przenoszący autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego za co otrzymuje wynagrodzenie od zleceniodawcy.

 

IP BOX przyciąga kontrole podatkowe?

Podatnik korzystający z ulgi IP BOX musi liczyć się z tym, że może przyciągnąć uwagę fiskusa. Dlaczego? Jest to dużo niższa stawka podatku, która obwarowana jest spełnieniem kilku przesłanek, a więc fiskus będzie miał co sprawdzać.

Jak bezpiecznie korzystać z ulgi IP BOX?

Ulga IP BOX jest stosunkowo młodą ulgą, a więc praktyka w tym zakresie dopiero się kształtuje. Można jednak zapewnić sobie bezpieczeństwo jej stosowania, a to przy pomocy uzyskanej interpretacji indywidualnej. Baza interpretacji podatkowych dotyczących IP BOX jest już całkiem spora. Nic dziwnego, bowiem wydana w stosunku podatnika interpretacja podatkowa chroni go w ewentualnym sporze z fiskusem.

Prawidłowe sporządzenie wniosku o interpretację to klucz do sukcesu, dlatego tak ważne jest jego odpowiednie przygotowanie – możesz liczyć na naszą pomoc w tym zakresie.

Korekta rozliczeń za 2019r.  i 2020 r.

Nieskorzystanie z ulgi IP BOX w ubiegłych latach nie jest nieodwracalne. Podatnikowi przysługuje bowiem prawo do korekty zeznać podatkowych w celu uwzględnienia w nich ulgi IP BOX i wnioskowanie o stwierdzenie nadpłaty w podatku. Przed dokonaniem jednak takiej korekty warto zabezpieczyć się wspomnianą interpretacją indywidualną.

Sporządzamy wnioski o interpretację również w zakresie ulgi IP-BOX. W celu skorzystania z naszych usług zapraszamy do kontaktu. Zweryfikujemy czy kwalifikujesz się do ulgi i podejmiemy kroki, by zapewnić Ci bezpieczeństwo podatkowe jej stosowania.

 


4 marca 2021 r.

Opodatkowanie dochodu z kryptowalut – do 30 kwietnia

Dużym zainteresowaniem cieszą się ostatnio kryptowaluty, a to za sprawą szalejącego wzrostu ich wartości. W ciągu ostatnich 3 miesięcy wartość bitcoina – najpopularniejszej kryptowaluty – podwoiła się z nawiązką przekraczając próg 180 000 zł za jednego BTC. Pozostałe wirtualne waluty, na czele z Ethereum również odnotowują kilkudziesięcioprocentowe wzrosty.

Nie wszyscy są tego świadomi, ale od dochodu z kryptowalut należy się podatek. Rozliczamy go raz do roku w deklaracji podatkowej składanej na formularzu PIT-38 w terminie do 30 kwietnia – podatku nie płacimy po każdej dokonanej sprzedaży w trakcie roku podatkowego. Stawka podatku wynosi 19%.

Przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej ustawa o PIT uznaje za przychody z kapitałów pieniężnych, a za odpłatne ich zbycie rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną (przychodem nie będzie wymiana jednej kryptowaluty na drugą).

Opodatkowaniu podlega dochód, a więc osiągnięty przychód ze sprzedaży kryptowalut pomniejszony o poniesione koszty, które -co ważne – powinny być należycie udokumentowane. Oznacza to, że wpłacając pieniądze na giełdę kryptowalut lub kupując je w kantorze, należy zachować potwierdzenie dokonania przelewu/wpłaty.

Wyprowadzenie środków pieniężnych z giełdy jest bez znaczenia dla obowiązku w podatku dochodowym. Podatek należy się od dochodu wygenerowanego na giełdzie – jak wspomniano, podatek rozliczamy raz do roku.

Brak przychodu, tylko koszty? Jeżeli w 2020 roku dopiero rozpocząłeś swoją przygodę z kryptowalutami i przykładowo zdążyłeś przed końcem roku zakupić za kwotę 1 000 zł XRP lub inną dostępną kryptowalutę to możesz wykazać ten koszt w deklaracji podatkowej. Jeżeli w 2021 r. sprzedaż ją z zyskiem to w rozliczeniu za ten rok będziesz mógł koszty z 2021 roku powiększyć o koszt z roku poprzedniego, czyli o wspomniane 1 000 zł.

Przychodów i kosztów z tytułu obrotu kryptowalutami nie łączymy z pozostałymi przychodami i kosztami w ramach kapitałów pieniężnych, np. z przychodem ze sprzedaży akcji.


27 stycznia 2021 r.

Szczepionki i leki na odporność dla pracowników kosztem uzyskania przychodu

Stanowisko organu podatkowego w kwestii zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na szczepionki i leki na odporność przekazane pracownikom nie jest niespodzianką. Zgodnie z przepisami ustaw o podatkach dochodowych kosztem uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W dobie koronawirusa przedsiębiorcy borykają się z brakami kadrowymi, których intensywność mogą poważnie zaburzyć działalność firmy.

Wydatki ponoszone przez pracodawcę na zwiększenie odporności pracowników naturalnie przekładają się na utrzymanie ich zdrowia na poziomie, który umożliwia im wykonywania obowiązków zawodowych. Ze stanowiskiem tym zgodził się fiskus, przyznając wnioskodawcy rację, iż:

,,(…) wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup dla pracowników leków i produktów leczniczych wzmacniających odporność organizmu w okresie epidemii, a także innych preparatów wydawanych pracownikom w celu wzmocnienia ich odporności w okresie epidemii oraz szczepień przeciwko grypie, stanowią/będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 updop.’’

Wnioskodawca nie zapyta jednak o drugą stronę medalu. Czy sfinansowane przez pracodawcę leki na odporność i szczepienia stanowią dla pracownika przychód? Jest to bez wątpienia pewne przysporzenie po jego stronie, zatem nie wykluczone, iż przychód taki powinien być rozpoznany.

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 października 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.423.2020.1.APO


14 stycznia 2021 r.

Skradziony towar? Co z VATem?

Jedną z nieprzyjemnych sytuacji jakie mogą przydarzyć się przedsiębiorcy jest kradzież towaru przeznaczonego na sprzedaż. Gdy to czynny podatnik podatku VAT staje się ofiarą kradzieży pojawiają się pytania natury podatkowej czy konieczna jest korekta odliczonego podatku VAT w odniesieniu do towarów, które zostały skradzione.

Niedawno problem taki przydarzył się podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej m.in. paliw do silników. Prowadzona przez niego sprzedaż jest w całości opodatkowana, a podatnikowi temu w związku z zakupem towarów przysługuje w całości odliczenie podatku naliczonego w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Podatnikowi został skradziony towar, jednak w ocenie organu podatkowego nie ma on obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w stosunku do skradzionego towaru, gdyż:

,,(…) w przypadku gdy zakup danego towaru przez Wnioskodawcę był dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do czynności podlegających opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to pomimo utraty danego towaru z przyczyn niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał – „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w związku z nabyciem tego towaru zostaje zachowane.’’

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada 2020 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.479.2020.1.WH


05 stycznia 2021 r.

Ozdrowieńcy z ulgą w PIT

Ministerstwo Finansów potwierdziło na Twitterze – ozdrowieńcy COVID19, którzy honorowo oddają osocze mogą skorzystać w rozliczeniu PIT z odliczenia darowizny na cele krwiodawstwa.

Przypomnijmy, od osiągniętego dochodu można odliczyć m.in. darowizny na cele krwiodawstwa, czyli bezpłatne oddanie krwi lub składników krwi w jednostce organizacyjne realizującej zadania w zakresie pobierania krwi.

Jak wskazano na portalu podatki.gov.pl „Ulga przysługuje w wysokości iloczynu kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o publicznej służbie krwi (rozporządzenie Ministra Zdrowia) i litrów oddanej krwi lub jej składników. Zarówno za oddanie krwi jak i jej składników (np. osocza) przysługuje ta sama stawka rekompensaty w wysokości 130 zł za 1 litr”.

Odliczyć można faktycznie dokonaną darowiznę pamiętając, że kwota odliczenia nie może przekroczyć 6% dochodu/przychodu darczyńcy, przy czym limit ten jest wspólny z odliczeniem z tytułu darowizn na cele kultu religijnego, na działalność pożytku publicznego oraz na kształcenie zawodowe.

Podstawą do odliczenia darowizny jest jej udokumentowanie w jednostce, która zajmuje się pobieraniem krwi. Wydaje ona zaświadczenie o ilości oddanej krwi lub jej składników.

„Podatnik, który odlicza darowiznę jest zobowiązany w zeznaniu podatkowym wykazać kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację właściwej jednostki organizacyjnej, która realizuje zadania w zakresie pobierania krwi”.


21 grudnia 2020 r.

Przychód w walucie obcej – korekta według starego kursu

Spółka zajmująca się m.in. hurtową sprzedażą opon postanowiła przyznać rabat wszystkim kontrahentom, również zagranicznym, którzy uregulują należność przed ostatecznym terminem płatności. Udzielenie rabatu wiązało się jednak z obowiązkiem korekty pierwotnie wystawionej faktury. Pojawił się zatem problem, który kurs waluty obcej przyjąć. W ocenie Spółki prawidłowym byłby kurs z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury korygującej, co jednak w ocenie dyrektora izby skarbowej nie byłoby właściwe. Ostatecznie sprawa znalazła swój finał przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w wyroku którego czytamy:

,,To, że podatnik może dokonać korekty przychodu na bieżąco nie oznacza, że powinien przyjąć do przeliczenia korygowanego przychodu kurs bieżący, tj. z dnia roboczego poprzedzającego wystawienie faktury korygującej lub noty korygującej.’’

W ocenie Sądu, wystawienie korekty nie kreuje nowego przychodu podatkowego, a koryguje przychód już powstały.

,,W rezultacie, do przeliczenia na złote kwoty wynikającej z faktury korygującej należało zastosować kurs waluty, jaki został przyjęty do przeliczenia faktury pierwotnej.’’

To zatem data powstania przychodu przesądza o właściwym kursie waluty. Późniejsza korekta przychodu nie zmienia tej zasady.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2020 r., nr II FSK 1153/18


8 grudnia 2020 r.

Przejazd służbowym autem do domu bez przychodu pracownika

Przejazd pracownika z domu do pracy i z pracy do domu w świetle stanowiska organów podatkowych jest przejazdem prywatnym, a gdy pracownik porusza się w celach prywatnych samochodem służbowym to pracodawca ma obowiązek naliczania mu co miesiąc zryczałtowanego przychodu.

W odpowiedzi udzielonej na pytanie Rzeczpospolitej Ministerstwo Finansów odniosło się do miejsca parkowania służbowego auta, którym porusza się pracownik.

„Jeżeli pracodawca zezwala na garażowanie samochodu wykorzystywanego tylko do celów służbowych w miejscu zamieszkania pracownika, to jego dojazdy do pracy oraz z pracy do miejsca zamieszkania (garażowania) samochodem służbowym nie stanowią przychodu”

Źródło: Rzeczpospolita, artykuł z 23.10.2020 r.: ,,Służbowym autem do domu? Można.’’

 

Pamiętać należy, iż każde parkowanie służbowego auta w pobliżu miejsca zamieszkania pracownika powinno być racjonalnie i przede wszystkim ekonomicznie uzasadnione. Czym innym będzie parkowanie auta przez pracownika, który swoje obowiązki wykonuje codziennie w miejscu siedziby pracodawcy, a czym innym będzie parkowanie auta przez pracownika, którego obowiązki wymagają znacznej mobilności.

Jak uregulować kwestie parkowania auta służbowego? Można zawrzeć z pracownikiem umowę o powierzenie mienia, zgodnie z którą pracownik będzie uprawniony do parkowania auta w miejscu zamieszkania oraz obowiązany do sprawowania nad nim nadzoru.


14 października 2020 r.

Rozliczanie kosztów podatkowych na starcie firmy

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 sierpnia 2020 r., nr 0115-KDIT3.4011.447.2020.1.KR

Wydatki jakie przedsiębiorca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyczyniające się do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów mogą być przez niego uznawane za koszty podatkowy. Co jednak jeśli przedsiębiorca otrzymał środki z urzędu pracy na podjęcie działalności gospodarczej? Czy składniki majątku nabyte z tych środków mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Okazuje się, że tak i nie wpływa na to fakt, iż dofinansowanie te – w świetle art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o PIT – korzysta ze zwolnienia z opodatkowania.

Dyrektor KIS przypomniał, że kosztami uzyskania przychodów są jedynie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

O ile, jednostkowa wartość początkowa nabytych składników majątku określona zgodnie z art. 22g ustawy o PIT nie przekracza 10 000 zł, i nie zostały one zaliczone przez podatnika do środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, możliwe jest ich bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.


28 września 2020 r.

Przekazane pracownikowi maseczki, przyłbice i rękawiczki przychodem pracownika?

Epidemia koronawirusa bez wątpienia nie sprzyja zarówno pracownikom jak i pracodawcom. Tym pierwszym z uwagi na niekomfortowe warunki pracy z racji konieczności noszenia maseczek/przyłbic i rękawiczek podczas kontaktu z klientami (najbardziej dokuczliwe w branżach, w których kontakt z klientami jest nieprzerwalny), tym drugim z kolei z racji nowych wydatków na zakup środków ochronnych oraz problemów kadrowych w sytuacji kwarantanny pracownika.

Pojawia się pytanie natury podatkowej. Czy przekazanie pracownikom środków ochronnych wiąże się z powstaniem u nich przychodu podlegającego opodatkowaniem podatkiem dochodowym?

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT (art. 12 ust. 1) przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W przypadku przekazania pracownikom środków ochronnych należałoby rozważyć jedyną z możliwych opcji, tj. zakwalifikowanie tego jako nieodpłatne świadczenie kreujące obowiązek rozpoznania tego jako przychód podlegający opodatkowaniu.

Orzecznictwo sądowe prezentuje pogląd, iż za przychód pracownika może być uznane świadczenie, które:

  1. zostały spełnione za zgodą pracownika, tj. skorzystał z nich w pełni dobrowolnie,
  1. zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
  2. korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Zauważyć należy, że to w interesie pracodawcy wszystkie środki ochronne są przekazywane pracownikom. Owszem, zapobiegają one zarażeniu pracownika koronawirusem jednak pracodawca ponosząc wydatki na środki ochronne kieruje się swoim interesem, tj. zmniejsza ryzyko nieobecności pracownika w pracy przypadku konieczności odbycia przez niego kwarantanny oraz zmniejsza ryzyko zarażenia innych pracowników i ich absencji, co w konsekwencji przekłada się na ciągłość prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę oraz terminowe wywiązywanie się z zawartych umów. Nie można zatem uznać, że świadczenie na rzecz pracownika w postaci przekazania mu środków ochronnych stanowi dla jego przychód.

Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 21 lipca 2020 r. odniosło się do tej kwestii stwierdzając, że:

,,(…) Uwzględniając (…) wytyczne wyroku Trybunału Konstytucyjnego, należy stwierdzić, że świadczenia pracodawcy polegające na ufundowaniu pracownikom maseczek, czy przyłbic, jak również polegające na sfinansowaniu testów na koronawirusa nie następują w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy.

Dostarczenie środków ochronnych, czy wykonywanie testów zapobiega niekontrolowanemu rozprzestrzeniania się choroby, niweluje niepożądaną przez każdego pracodawcę absencję pracowników i jest istotne dla terminowego wywiązania się pracodawcy z zawartych kontraktów.

W takim przypadku nie jest zatem rozpoznawany przychód po stronie pracownika.

Przykład (…)

Pracownicy warsztatu samochodowego otrzymali od pracodawcy przyłbice oraz raz w miesiącu pracodawca przekazuje im pakiet maseczek jednorazowych.

Czy wartość tych przedmiotów pracodawca powinien doliczyć do ich pozostałych przychodów z pracy i od łącznej kwoty pobrać zaliczkę na podatek?

Nie, gdyż świadczenia te nie stanowią przychodu pracownika. (…)”


21 września 2020 r.

Wypłata dywidendy nie kreuje powstania obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych

Wspólnicy/akcjonariusze podejmując działania o charakterze gospodarczym składające się na działalność gospodarczą, dążą do wypracowania i maksymalizacji zysku, który następnie dzielą między sobą i wypłacają w formie dywidendy. Wypłata dywidendy nie jest jednak działaniem o charakterze gospodarczym, a  raczej efektem tych działań. Wypłata dywidendy ściśle wiąże się z funkcjonowaniem spółki kapitałowej i odbywa się w zgodzie z przepisami Kodeksu spółek handlowych oraz umową bądź statutem spółki. To spółka – w drodze uchwały zgromadzenia wspólników /walnego zgromadzenia akcjonariuszy – decyduje o jej wypłacie.

Idąc tym tokiem rozumowania wypłata dywidendy nie wpisuje się w definicję transakcji kontrolowanej, której dokonanie nakłada na spółkę obowiązek sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Art. 23w ustawy o PIT/art. 11k ustawy o PIT:

1. Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

2. Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym (…)

Art. 23m ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT/art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:

Transakcja kontrolowana – identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską nr 9368. Podsumowując, wypłata dywidendy nie ma charakteru transakcji kontrolowanej, co za tym idzie nie podlega obowiązkowi sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych.


31 sierpnia 2020 r.

Obniżenie wkładu do spółki komandytowej i wypłata wynagrodzenia z tego tytułu wspólnikowi nie stanowi przychodu

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. II FSK 751/18

Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona (art. 102 k.s.h.). Komandytariusz jest obowiązany do wniesienia wkładu, który co do zasady, nie może być niższy niż suma komandytowa. Zdarzyć się może, co jest również przewidziane regulacjami kodeksu spółek handlowych, zwrot wniesionego wkładu pod warunkiem, że następuje on w czasie gdy komandytariusz jest wspólnikiem spółki. Na gruncie podatku dochodowego pojawia się zatem pytanie:

Czy wypłata przez spółkę osobową na rzecz wspólnika środków pieniężnych tytułem zmniejszenia udziału kapitałowego spowoduje po stronie tego wspólnika powstanie przychodu?

Rozstrzygnięcia tej kwestii zajął się Naczelny Sąd Administracyjny, który wyjaśnił, że ustawa o PIT w żadnym miejscu nie podejmuje się regulacji kwestii zmniejszenia udziału w spółce komandytowej. Doszedł jednak do wniosku, że zwrot części udziału wspólnikowi spółki komandytowej jest niewątpliwie świadczeniem na jego rzecz, jednak nie może być utożsamiony z przychodem z udziału, należnym każdemu ze wspólników, który de facto podlega opodatkowaniu.

Ponadto NSA zauważył, że zmniejszenie udziału kapitałowego wspólnika spółki komandytowej nie oznacza wystąpienia wspólnika z owej spółki, a zatem nie ma możliwości zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o PIT.

W świetle powyższego zdaniem sądu wypłacone środki pieniężne z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego nie powodują u wspólnika przysporzenia majątkowego, gdyż wspólnik spółki komandytowej odzyskuje w ten sposób część swojego majątku, wniesionego wcześniej do spółki jako jego wkład. Nie generują zatem przychodu po stronie wspólnika.


25 sierpnia 2020 r.

Nieodpłatnie uzyskane od małżonka towary kosztem, ale trzeba ująć je w spisie z natury

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 maja 2020 r., nr 0115-KDWT.4011.1.2020.2.JŁ

Zaczynając od początku, podatniczka założyła jednoosobową działalność gospodarczą, taką samą jak prowadził jej mąż i jej mama w formie spółki cywilnej – sklep spożywczo-przemysłowy. Podatniczka otrzymała od nich w formie darowizny przedsiębiorstwo, w skład którego wchodziły towary handlowe, środki trwałe, koncesje, licencje oraz zezwolenia, a pytanie jakie postawiła organowi interpretacyjnemu odnosiło się do kwestii możliwości uznania otrzymanych towarów w swoim przedsiębiorstwie za koszt uzyskania przychodu.

Dyrektor KIS w wydanej interpretacji zgodził się na takie rozwiązanie. Powołał w tym miejscu dwie niepodatkowe regulacje prawne. Po pierwsze, wskazał, że definicja przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 551 kodeksu cywilnego, zgodnie z którą przedsiębiorstwem jest zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Po drugie przypomniał zapis kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (art. 31 § 1), zgodnie z którym z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami wspólność majątkowa, obejmująca przedmioty nabyte w czasie jej trwania (majątek wspólny).

W świetle powyższego, mając na względzie regulację dotyczące możliwości uznania wydatku za koszt podatkowy zawartą w art. 22 ustawy o PIT, Dyrektor KIS stwierdził, że:

,,Jeśli bowiem towary handlowe wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków, to wydatki poniesione z majątku wspólnego na zakup towarów handlowych, które Wnioskodawczyni otrzymała od małżonka będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (w udziale odpowiadającym udziałowi męża w spółce cywilnej).’’

Podatniczka zatem postąpi prawidłowo zaliczając towary otrzymane w formie darowizny przedsiębiorstwa do kosztów uzyskania przychodów, ale o czym należy pamiętać, w wartości odpowiadającej udziałowi męża w spółce cywilnej – w tym przypadku 70%).

Jak dodał Dyrektor KIS darowane towary handlowe winny być ujęte w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.


12 sierpnia 2020 r.

Opodatkowanie VAT czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego

Interpretacja ogólna Ministerstwa Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r., nr PT1.8101.3.2019PT1.8101.3

Jednostki samorządu terytorialnego doczekały się oficjalnego stanowiska Ministra Finansów, który w interpretacji ogólnej z dnia 10 czerwca br. stwierdził, że  nie są one podatnikami podatku VAT w zakresie edukacji publicznej i opieki społecznej. Do tej pory spotykaliśmy się z niejednomyślnym stanowiskiem organów podatkowych i sądów administracyjnych, które na przemian uznawały realizację świadczeń opartej na regulacji administracyjnej jako wyłączoną z zakresu opodatkowania podatkiem VAT lub co najwyżej, uprawniającą do korzystania ze zwolnienia z tego podatku.

W ocenie Ministra Finansów działalność JST w zakresie oświaty czy pomocy społecznej nie mieści się w definicji działalności gospodarczej. Nie mamy tu bowiem do czynienia z odpłatności czynności przez nie wykonywanych. Ponadto czynność te są podporządkowane reżimowi publiczno-prawnemu.

Jako przykłady działań niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT Minister Finansów wskazał:

– zapewnienie pobytu w domu pomocy społecznej,

– usługi opiekuńcze dla osób samotnych wymagających opieki innych osób,

– opiekę w przedszkolu ponad podstawę programową,

– zapewnienie wyżywienia dla wychowanków placówek,

– organizację zielonych szkół,

– wydawanie duplikatów legitymacji szkolnych lub duplikatów świadectw,

Pamiętać należy, że powyższe działania są jedynie przykładami jakimi posłużył się Minister Finansów – pozostałe działania mieszczące się w zakresie pomocy społecznej czy oświaty również nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.


3 sierpnia 2020 r.

Dofinansowanie wynagrodzeń z FGŚP

Poniżej publikujemy odpowiedzi Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej jakie zostały udzielone w dniu 25 maja 2020 r. na najczęściej zadawane pytania w sprawie dofinansowania z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych:

Kiedy można objąć pracownika przestojem ekonomicznym?

Podstawowym warunkiem ustawowym jest opisane w ustawie wystąpienie spadku obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19. Wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku nie mogą zalegać w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r. oraz spełniać przesłanek do ogłoszenia upadłości w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego.

Warunki i tryb wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy ustala się w porozumieniu, zawieranym przez pracodawcę oraz organizacje związkowe, przedstawicieli pracowników. Kopię porozumienia należy przekazać właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

Wnioski należy składać do wojewódzkich urzędów pracy właściwych ze względu na siedzibę podmiotu, załączając kopię pełnomocnictwa do reprezentowania wnioskodawcy, o ile zostało udzielone.

Kiedy przedsiębiorca będzie musiał zwrócić świadczenie?

Przedsiębiorca jest zobowiązany do powiadomienia właściwego Wojewódzkiego Urzędu Pracy o każdej zmianie okoliczności mających wpływ na wysokość wypłacanych świadczeń, w terminie 7 dni roboczych od dnia uzyskania informacji o jej wystąpieniu. Niewykorzystana część środków podlega zwrotowi na rachunek bankowy Wojewódzkiego Urzędu Pracy,  z którego otrzymano środki. Dotyczy to np. sytuacji skierowania na kilka dni do pracy pracowników objętych przestojem ekonomicznym.

W razie wykorzystania środków niezgodnie z warunkami określonymi w umowie lub we wniosku, powstaje obowiązek zwrotu środków w części wykorzystanej niezgodnie z warunkami wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków wykorzystanych niezgodnie z tymi warunkami.

W razie niewywiązania się z zobowiązania, że pracownikom objętym świadczeniem dofinansowanym ze środków FGŚP nie dokona się wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika w okresie pobierania przez pracownika świadczeń, powstaje zobowiązanie do zwrotu na rachunek bankowy Wojewódzkiego Urzędu Pracy tej części środków, która była przeznaczona na dofinansowanie świadczeń pracowników, którym wypowiedziano umowę o pracę przed upływem okresu zawartej umowy wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków. Odmowa poddania się kontroli również powoduje obowiązek zwrotu środków w całości wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

Zwrot środków następuje w terminie do 30 dni po upływie okresu objętego dofinansowaniem ze środków FGŚP.

Czy skierowanie pracownika objętego przestojem na kilka dni pracy w ciągu miesiąca oznacza konieczność zwrotu dofinansowania?

Przedsiębiorca, który w razie konieczności skieruje pracownika objętego przestojem ekonomicznym na kilka dni pracy, musi zwrócić część dofinansowania. Zwrot dotyczy jedynie proporcjonalnej części dofinansowania za czas, w którym pracownik wrócił do pracy. Przedsiębiorca powinien o tym fakcie powiadomić właściwego dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy w terminie 7 dni. Zwrot środków w takim przypadku nie obejmuje odsetek ustawowych.

Jak długo można stosować rozwiązania ze specustawy związane z czasem pracy?

Wnioski o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych można składać do dnia 27 września 2020 roku.

Jeżeli pracodawca zatrudnia jednego pracownika na którego będzie występował o dofinansowanie z FGŚP, to czy ten pracownik może zawrzeć z pracodawcą porozumienie o obniżeniu wymiaru czasu pracy lub przestoju ekonomicznym (nie będzie możliwości zawarcia porozumienia z większej liczbą pracowników)?

Co do zasady porozumienie zawiera pracodawca oraz organizacje związkowe, albo przedstawiciele pracowników – liczba mnoga dotyczy więc jednocześnie przedstawicieli i pracowników, którego dotyczy porozumienie. W przypadku gdy przedsiębiorca zatrudnia jednego pracownika dopuszcza się zawieranie porozumienia bezpośrednio z tym jednym pracownikiem, którego to porozumienie dotyczy bez udziału przedstawicieli pracowników, jeżeli zawarte porozumienie spełnia wszystkie wymogi określone w ustawie.

Czy przedsiębiorca, który zamierza skorzystać ze zwolnień w opłacaniu składek na ZUS,      o których mowa w ustawie COVID-19 – może uzyskać pomoc ze środków FGŚP na podstawie art. 15g?

Przedsiębiorca może skorzystać jednocześnie ze zwolnień ze składek ZUS oraz dofinansowania ze środków FGŚP, jednak nie otrzyma ze środków FGŚP dofinansowania do składek na ubezpieczenia społeczne należnych od pracodawcy. Ponadto dofinansowanie do wynagrodzenia zostanie pomniejszone o składki należne od pracownika, co do których nie będzie w tej sytuacji obowiązku ich odprowadzenia do ZUS.

Czy jeden pracodawca może wystąpić o pomoc np. 1 miesiąc obniżony wymiar czasu pracy, a za 2 miesiące przestój?

Tak, przedsiębiorca może wystąpić o dofinansowanie wynagrodzenia w ramach przestoju ekonomicznego a następnie o dofinansowanie w ramach obniżonego wymiaru czasu pracy. Przedsiębiorca w takim przypadku składa odrębne wnioski. Tj. jeśli wprowadził przestój ekonomiczny w maju to w maju składa pierwszy wniosek np. na 2 miesiące, a następnie składa wniosek w lipcu na dofinansowanie wynagrodzenia z tytułu obniżenia wymiaru czasu pracy. I na odwrót. Zaleca się jednak składanie wniosków w wymiarach miesięcznych.

Przedsiębiorca chciałby, aby jedna grupa pracowała na przestoju i w tym czasie druga grupa byłaby na obniżeniu, a w następnym miesiącu na odwrót, ta grupa która była na przestoju będzie na obniżeniu a ta grupa co była na obniżeniu będzie na przestoju. Czy istnieje taka możliwość ?

Tak, ale należy złożyć odrębny wniosek w każdym miesiącu obejmujący odpowiednio pracowników objętych przestojem ekonomicznym lub obniżonym wymiarem czasu pracy.

Czy można złożyć wnioski i do FGŚP i do starosty, a po otrzymaniu z jednego z nich zrezygnować?

Przedsiębiorca może otrzymać pomoc z FGŚP wyłącznie w przypadku, jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy (wynagrodzenia, składki). Jeśli przedsiębiorca stara się o dofinansowanie do wynagrodzenia z innego źródła to nie może skorzystać z dofinansowania wynagrodzenia z FGŚP – na tych samych pracowników.

Pełna lista pytań i odpowiedzi znajduje się na stronie: https://www.gov.pl/web/rodzina/dofinansowanie-z-funduszu-gwarantowanych-swiadczen-pracowniczych–najwazniejsze-pytania-i-odpowiedzi


14 lipca 2020 r.

Test na koronawirusa sfinansowany przez pracodawcę a przychód u pracownika – wyjaśnienia Ministerstwa Finansów

Pojawiające się pogłoski o tym, aby opłacony przez pracodawcę test na COVID-19 stanowił podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychód pracownika zostały uciszone wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów na interpelację poselską nr 6587 z dnia 21 maja 2020 r.

Minister Finansów jasno stwierdził, że świadczenie pracodawcy polegające na sfinansowaniu pracownikom np. testów na koronawirusa, ale również np. maseczek, czy przyłbic, następuje w interesie pracodawcy (nie pracownika), a zatem:

,,Dostarczenie środków ochronnych, czy wykonywanie testów zapobiega niekontrolowanemu rozprzestrzenianiu się choroby, niweluje niepożądaną przez każdego pracodawcę absencję pracowników i jest istotne dla terminowego wywiązania się pracodawcy z zawartych kontraktów. W takim przypadku nie jest zatem rozpoznawany przychód po stronie pracownika.’’

Dodatkowo Minister Finansów zaznaczył, że stanowisko te zostaną uwzględnione w objaśnieniach podatkowych, które zostaną wkrótce wydane.


25 czerwca 2020 r.

Wydatki na wynagrodzenie własnych pracowników, montujących kupione wcześniej urządzenia uznaje się za bieżący koszt uzyskania przychodu

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt II FSK 3571/17

NSA rozpatrywał sprawę dotyczącą kwalifikacji kosztów wynagrodzeń i premii wypłacanych pracownikom wykonującym montaże składników majątku, które następnie zostaną wpisane jako środki trwałe spółki. Zdaniem spółki koszty te nie wypływają na wartość początkową montowanego środka trwałego, a powinny być uznane za bieżące koszty uzyskania przychodów oraz ujęte w dacie ich wypłaty lub postawienia do dyspozycji pracowników. Ze spółką nie zgodził się początkowo organ interpretacyjny, a następnie WSA w Warszawie. Swój finał sprawa znalazła zatem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który w pełni podzielił stanowisko spółki (skarżącej). Jego zdaniem:

,,(…) koszty pracownicze wypłacane w ramach stosunku pracy stanowią koszty ogólne, które skarżąca musi ponieść niezależnie od tego czy zaimplementuje system ochrony (w tym dokona zakupu jego komponentów), czy też zaniecha tych czynności.’’

Spółka wypłaciła wynagrodzenia pracownicze (poniosła koszty) z uwagi na powstały po jej stronie obowiązek świadczenia w zamian za wykonaną przez monterów pracę – wskazać tu należy, że chodzi o ujęcie globalne, tj. pracownicy wykonywali swoje obowiązki na podstawie stosunku pracy. Spółka nie wypłaciła w żadnej części wynagrodzenia jako pochodnej pozyskania w ramach zakupu środków trwałych.

Co kluczowe dla sprawy, w świetle ustawy o CIT ustalenie wartości początkowej środków trwałych wytworzonych we własnym zakresie odbywa się na podstawie definicji kosztu wytworzenia. Z kolei w definicji ceny nabycia nie znajduje się wymienionych kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi, które powiększałyby wartość początkową środka trwałego.

Tym samym ,,(…) nie ma obowiązku szacunkowego wydzielania z należnego pracownikom wynagrodzenia, premii i trzynastej pensji kwoty, która mogłaby zostać uznana za wartość odpowiadającą faktycznemu zaangażowaniu pracownika w montaż nabytego środka trwałego. Sporne wydatki powinny natomiast zostać ujęte w bieżące koszty podatkowe prowadzonej działalności skarżącej, zgodnie z art. 15 ust. 4g u.p.d.o.p.’’


16 czerwca 2020 r.

Wydatki na program stypendialny dla studentów kosztem

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.495.2019.1.PC

Coraz częściej zdarzają się sytuacje, w której firmy tworzą Programy Stypendialne i wypłacają stypendia studentom wybranych kierunków. W zamian za to, zyskują  odpowiednio wykwalifikowanego pracownika po zakończeniu przez niego nauki. Powstaje zatem pytanie, czy poniesione przez firmy koszty w związku z wypłatą studentom stypendiów mogą zostać odliczone jako koszty uzyskania przychodów?

Organ interpretacyjny na pytanie spółki zajmującej się produkcją okien i drzwi odpowiedział twierdząco. Wskazał, że:

,,(…) wydatki ponoszone w związku ze utworzeniem Programu Stypendialnego, a w szczególności wydatki ponoszone na wypłatę studentom stypendiów, należy uznać za poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów jakim jest produkcja i sprzedaż stolarki budowlanej. Celem tych wydatków jest bowiem zapewnienie Spółce możliwości zatrudnienia kadry technicznej, niezbędnej dla dalszego funkcjonowania Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku. Możliwość skutecznego konkurowania z innymi podmiotami działającymi w tej samej branży co Spółka, wymaga m.in. orientacji w najnowszych trendach konstrukcyjnych czy umiejętności wykorzystania najnowszych technologii dostępnych na rynku. A zatrudniani bezpośrednio po studiach absolwenci wyższych uczelni są w taką wiedzę wyposażeni.’’

Koszty takie powinny być, zdaniem organu interpretacyjnego, potrącalne na dzień dokonania wypłaty stypendium.

Co jednak w przypadku, gdy pracownik rozwiążę umowę stypendialną przed upływem okresu, na który została zawarta? Zdaniem Dyrektora KIS, w takiej sytuacji nie ma konieczności korekty uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wypłatę stypendiów. Można zatem stwierdzić, że firma rozpozna podwójną korzyść – zyska wartościowego pracownika oraz odliczy koszty poniesione na jego edukację.


3 czerwca 2020 r.

Zapewnienie transportu do miejsca świadczenia pracy stanowi dla pracownika przychód

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 285/18

Naczelny Sąd Administracyjny po raz kolejny rozpatrywał kwestię zwrotu pracownikowi kosztów związanych z wyjazdem służbowym pod kątem rozpoznania przychodu po stronie pracownika. W wyroku z 16 stycznia 2020 r. podtrzymał swoje stanowisko, w którym wskazał, że:

,,dobrowolne przyjęcie od pracodawcy nieodpłatnego transportu leży w interesie pracownika oddelegowanego, gdyż uzyskuje on w ten sposób wymierną korzyść (przysporzenie majątkowe) w postaci uniknięcia kosztów, które musiałby ponieść, skoro zdecydował się na wynikające z umowy o pracę zagraniczne miejsce świadczenia pracy.’’

W roli przypomnienia, Sąd podniósł, że za przychód pracownika mogą zostać uznane świadczenia, które:

– po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

– po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

– po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W rozpatrywanej przez Sąd sprawie powyższe przesłanki zostały spełnione. Pracodawca dysponował uprzednią zgodą pracownika na przyjęcie świadczeń w postaci korzystania nieodpłatnie z transportu  Ponadto pracodawca miał możliwość precyzyjnego określenia wartości przychodu (np. dysponował ceną biletu na prom czy na przelot) Korzyść, zdaniem Sądu, jest  zatem wymierna i może być przypisana indywidualnemu pracownikowi.

Tym samym, o ile zapewnienie transportu pracowników nie jest związane z podróżą służbową, o której mowa w art. 77 ze zn. 5 Kodeksu pracy, po stronie pracownika należy rozpoznać przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. ,,W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego osoba wykonująca swą stałą pracę za granicą, czy to na podstawie umowy o pracę, czy też na jakiejkolwiek innej podstawie prawnej, nie przebywa bowiem w podróży służbowej.’’ Pracodawca (płatnik) jest zatem obowiązany do pobrania zaliczki na ten podatek.


29 maja 2020 r.

Odliczenie VAT nie dla wszystkich przysmaków w firmie

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 marca 2020 r., nr0111-KDIB3-1.4012.806.2019.2.AB

Zapewnienie pracownikom dostępu do kawy czy herbaty w godzinach pracy nie jest niczym nadzwyczajnym. W  pokoju socjalnym rzadziej można jednak spotkać owoce, ciastka czy cukierki. Dlaczego? Jak wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ,,służą one do zaspokojenia potrzeb prywatnych pracowników (…)’’ co nie daje pracodawcy (jako podatnikowi) prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ich nabyciem. Prawo to przysługuje jedynie w odniesieniu do kawy, herbaty czy mleka. Ich zapewnienie jest bowiem obowiązkiem pracodawcy nałożonym przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r., Nr 169, poz. 1650, z późn. zm.). Tym samym są one związane z czynnościami opodatkowanymi, a podatek VAT może przez to zostać odliczony.

Kwestię VATu należnego Dyrektor KIS również wyjaśnił. W jego ocenie nie ma obowiązku jego rozpatrywania w żadnym z powyższych przypadków. Udostępnianie kawy, herbaty czy mleka nie jest zużyciem na cele osobiste pracowników, a wynika z przepisów BHP, nie ma zatem VATu należnego. W przypadku owoców i słodyczy – nie rozpoznaje się VATu należnego z uwagi na brak możliwości odliczenia VATu naliczonego, z przyczyn wskazanych powyżej.


26 maja 2020 r.

Ulga dla młodych – objaśnienia podatkowe

Stosowanie ulgi dla młodych od początku jej wprowadzenia nastręcza sporo praktycznych problemów. Z pomocą przychodzą objaśnienia podatkowe z dnia 14 kwietnia 2020 r., których najważniejsze kwestie przedstawiamy poniżej:

  1. Wiek podatnika

Prawo do skorzystania z ulgi dla młodych przysługuje podatnikowi również w dniu jego 26. urodzin. Pamiętać należy, że w  przypadku gdy dzień 26. urodzin przypada w sobotę lub w dzień ustawowo wolny od pracy ,,nie następuje przesunięcie daty urodzin na następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.’’

2. Wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy

Jak wskazują objaśnienia, ulga dla młodych nie ma zastosowania w przypadku wypłacanego pracownikowi zasiłku chorobowego. Jest to bowiem przychód z innych źródeł, który nie korzysta ze zwolnienia w ramach tej ulgi. Z kolei, wynagrodzenie chorobowe kwalifikuje się do zastosowania ulgi dla młodych.

3. Źródła przychodów

Przychodami objętymi ulgą dla młodych są:

– przychody ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych,

– przychody z osobiście wykonywanej działalności na podstawie umowy zlecenia.

Tym samym przychody np. z pozarolniczej działalności gospodarczej nie będą miały wpływu na zastosowanie ulgi dla młodych (podatnik nadal będzie mógł z niej skorzystać w odniesieniu do przychodów objętych ulgą wymienionych wyżej).

4. Przychody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Ulgę dla młodych można stosować zarówno do przychodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej jak i poza jej terytorium. Pamiętać jednak należy, że na mocy art. 21 ust. 39 ustawy o PIT przy obliczaniu kwoty przychodów objętych ulgą dla młodych nie uwzględniamy przychodów uzyskanych za granicą, zwolnionych od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych (metoda wyłączenia z progresją).

5. Limit 85 528 a związek małżeński

Limit w wysokości 85 528 zł przysługuje odrębnie dla każdego z małżonków. Nie ma przy tym znaczenia czy rozliczają się indywidualnie czy wspólnie.


21 maja 2020 r.

Odliczenie przekazanej darowizny od dochodu

W związku z pandemią koronawirusa zasoby placówek medycznych ubywają w błyskawicznym tempie. Nieoceniona okazuje się zatem pomoc podatników. Zachętą do przekazywania darowizn zarówno pieniężnych jak i rzeczowych jest możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania o nawet 200% wartości darowizny związanej z zapobieganiem oraz zwalczaniem zakażenia koronawirusem na rzecz podmiotów świadczących opiekę zdrowotną.

Obniżenie podstawy opodatkowania o 200% wartości darowizny możliwe jest w odniesieniu do darowizn przekazanych do 30 kwietnia br. W przypadku darowizn przekazanych w maju – odliczeniu podlega kwota 150% wartości darowizny. Z kole, jeżeli darowiznę przekażemy w terminie od 1 czerwca 2020 do 30 września 2020 to odliczeniu podlega kwota odpowiadająca wartości darowizny (100%).

Przedstawiamy poniżej najważniejsze informacje, o których koniecznie należy pamiętać:

  1. Skorzystasz z tej ulgi, jeżeli opodatkowujesz dochody na zasadach ogólnych wg skali podatkowe , wg 19% stawki podatku (w przypadki przedsiębiorców) lub korzystasz z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
  2. Ulgę z tego tytułu możesz uwzględnić już na etapie wpłacania zaliczki na podatek dochodowy lub ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w trakcie roku podatkowego.
  3. Nie możesz odliczyć wartości darowizny, jeżeli opłacasz zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej, zryczałtowanego podatku dochodowego z kapitałów pieniężnych czy z opłacania podatku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
  4. Jeżeli chcesz skorzystać z ulgi, nie możesz zaliczyć wydatku do kosztów uzyskania przychodów bądź odliczyć go od dochodu opodatkowanego w innej formie.
  5. W przypadku darowizny pieniężnej jej wartość ustala się na podstawie dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego / rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy.
  6. W przypadku darowizny rzeczowej wartość tą ustala się na podstawie dowodu pozwalającego na identyfikację darczyńcy, wartość darowizny oraz na podstawie oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

11 maja 2020 r.

Aktualizacja VAT-26 przy zwrocie auta

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.860.2019.1.MWJ

Wykorzystywanie samochodów wyłącznie do działalności gospodarczej wiąże się z obowiązkiem składania naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym podatnik poniesie pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (wykorzystuje się do tego formularz VAT-26).

Organ podatkowy rozpatrywał sprawę Spółki, która użytkuje samochody na podstawie umów dzierżawy na określony czas. Zdarza się, że po upływie okresu użytkowania Spółka nie wykupuje pojazdów i pozostają one własnością wydzierżawiającego. Tym samym przestaje je wykorzystywać do działalności gospodarczej. W ocenie Dyrektora KIS w takiej sytuacji wymagana jest aktualizacja VAT-26.

,,Skoro druk VAT-26 jest informacją o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej, a samochody w wyniku sprzedaży nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, to w wyniku tych zdarzeń następuje obowiązek złożenia aktualizacji informacji VAT-26, ponieważ z tym dniem nastąpi zmiana wykorzystywania pojazdu samochodowego.’’

W związku z tym, w przypadku zakończenia umowy dzierżawy należy dokonać aktualizacji informacji VAT-26.


5 maja 2020 r.

To nie podatnik decyduje o podatku od najmu

Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II FSK 1581/18

Dotychczasowo, co potwierdzał sam Naczelny Sąd Administracyjny, o tym czy najem jest prywatny czy związany z działalnością gospodarczą przesądzała decyzja podatnika. Jednak jego najnowszy wyrok z dnia 22 października 2019 r. przyjął całkowicie odmienną tezę.

Cała sprawa rozpoczęła się od wniosku o interpretację podatkową podatnika, który prowadzi działalność gospodarczą i jest właścicielem kilkudziesięciu lokali mieszkalnych – wynajmuje je długookresowo lub okazjonalnie. Część z nich stanowi majątek prywatny, a część jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Podatnik zapytał Dyrektora KIS czy najem nieruchomości niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych i stanowiących majątek prywatny może być opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5%) – od wynajmu pozostałych lokali podatnik odprowadza 19% podatek liniowy (jako przedsiębiorca). W jego ocenie to on jako podatnik decyduje, które źródło przychodu z najmu wybierze. Dyrektor KIS się z tym nie zgodził, więc podatnik poszedł o krok dalej i sprawa trafiła do WSA w Poznaniu, który przyznał z kolei rację… podatnikowi.

Sprawa znalazła swój finał przed Naczelnym Sądem Administracyjnym., który stwierdził, że:

,,(…) decydujące znaczenie dla prawnopodatkowej kwalifikacji uzyskiwanych przez skarżącego przychodów ma okoliczność, czy sposób prowadzenia najmu odpowiada zawartej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. definicji pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie przekonanie czy wybór podatnika oraz wprowadzenie lub niewprowadzenie nieruchomości, stanowiących przedmiot najmu, do ewidencji środków trwałych. Jakkolwiek każdy najem prowadzony jest w celu zarobkowym i wykazuje cechę ciągłości, nie każdemu sposobowi wynajmowania lokali, zwłaszcza mieszkalnych, można przypisać także cechę zorganizowania; jest to więc kryterium różnicujące źródła przychodów. Spełniona jest tym samym wynikająca z art. 217 Konstytucji dyrektywa dookreśloności (dostatecznej określoności) ustaw podatkowych. Można dodać, że prowadzenie przez skarżącego w ogóle działalności gospodarczej w zakresie wynajmu lokali nie budzi wątpliwości, gdyż stanowi element przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego.’’

W konsekwencji tego, mamy do czynienia z pozarolniczą działalnością gospodarczą. Nie ma tu znaczenia, że część z nieruchomości nie jest ujęta w ewidencji środków trwałych – to nie podatnik decyduje o fakcie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej a okoliczności definiujące tą działalność.


28 kwietnia 2020 r.

Strata pieniężna w wyniku kradzieży z firmowego konta poza kosztami

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 maja 2019 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.101.2019.1.AG

Wnioskodawca padł ofiarą kradzieży z konta firmowego. Zarówno bank jak i Wnioskodawca dochowali wszystkich procedur bezpieczeństwa. Komputer, z którego Wnioskodawca dokonywał płatności internetowych posiadał odpowiednie oprogramowanie antywirusowego, a Wnioskodawca posiadał NIK nadany przez Bank, hasło do banku oraz powrotny numer przychodzący na SMS.

Organ podatkowy przyznał, że strata w środkach obrotowych nie została wymieniona w negatywnym katalogu kosztów i w niektórych sytuacjach może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodu jednak ,, strata ta winna mieć charakter wyjątkowy, sporadyczny i faktycznie niemożliwy do uniknięcia.’’ Każdorazowo też poddawana jest indywidualnej ocenie biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności jej poniesienia.

,,Straty będące wynikiem braku staranności bądź nieracjonalnego działania podatnika, nawet jeśli mieszczą się w normach ustalonych przez daną jednostkę gospodarczą, nie będą zaś mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.’’

W ocenie organu podatkowego działania Wnioskodawcy nie były wystarczające by móc zaliczyć stratę pieniężną do strat nadzwyczajnych i tym samym zaliczyć ją do kosztów uzyskania przychodu.

,,Czynności logowania wykonywane przez Wnioskodawcę na konto bankowe związane z prowadzoną działalnością powinny podlegać bieżącej kontroli Wnioskodawcy pod względem bezpieczeństwa logowania. Umożliwiłoby to wykrycie próby przejęcia danych. Wnioskodawca, podejmując normalne procedury kontrolne, mógł nie dopuścić do powstania tej straty.’’

Tym samym organ interpretacyjny stwierdził, że Wnioskodawca nie może zaliczyć straty pieniężnej powstałej w wyniku kradzieży z konta firmowego do kosztów uzyskania przychodu.


22 kwietnia 2020 r.

Zwrot kosztów używania samochodów prywatnych nie jest przychodem pracownika

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2256/18

Zdarza się, że pracodawcy zawierają z pracownikami umowy dotyczące wykorzystania ich prywatnych samochodów do celów służbowych, a pracodawca obowiązuje się do zwrotu pracownikom kosztów ich używania. Pojawia się zatem kwestia ewentualnego rozpoznania przychodu po stronie pracownika z tytułu otrzymanego ekwiwalentu. WSA w Warszawie uznał, że nie można mówić w takiej sytuacji o przychodzie, bowiem nie pojawia się po stronie pracownika korzyść majątkowa.

,,Bez wątpienia wykorzystywanie przez pracowników samochodów do wykonywania obowiązków służbowych wpisuje się w pełne (i optymalne) wykorzystanie czasu pracy i osiągnięcie przez nich wysokiej wydajności pracy (…) W przypadku wykorzystania przez pracownika prywatnego samochodu do celów służbowych za zwrotem kosztów jego używania nie jest również realizowany interes pracownika.’’

Sąd podkreślił, że zwrot takich kosztów stanowi jedynie wyrównanie uszczerbku majątkowego. W konsekwencji stwierdzono, że nie ma mowy o rozpoznaniu przychodu pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.


20 kwietnia 2020 r.

Ekwiwalent za pracę zdalną na prywatnym sprzęcie pracownika

Znaczna część pracowników w obliczu pandemii koronawiursa została zmuszona do pracy z domu. Nie wszyscy jednak zostali wyposażeni w sprzęt służbowy i wykorzystują prywatny komputer, drukarkę czy telefon. W zamian za to otrzymują od pracodawcy rekompensatę pieniężną za ich używanie.

Ustawa o PIT wskazuje, iż wolne od podatku dochodowego są ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność (art. 21 ust. 1 pkt 13 ustawy o PIT). Otrzymana przez pracownika rekompensata pieniężna nie będzie zatem uznawana za jego przychód i nie będzie tym samym podlegała opodatkowaniu. Musi być oczywiście zachowana racjonalna proporcja pomiędzy wypłacaną kwotą a rzeczywistą wartością zużycia.

Kwestia kosztu pracodawcy jest prosta – wydatek jaki poniósł na wypłatę ekwiwalentu pieniężnego pracownikowi będzie stanowił koszt uzyskania przychodu. Pamiętać jednak należy, że wydatek ten musi być ekonomicznie uzasadniony i spełniać swój cel.